راضیه فیضآبادی
سقف خانه کوتاه شده بود. آنقدر کوتاه که خم شده بودیم. خمخم راه میرفتیم، غذا میخوردیم، روی مبل لش میکردیم، میخوابیدیم. بیدار میشدیم! از آسمان که اصلاً خبری نبود. حتی سرمان را بالا نمیبردیم، ببینیم هنوز آن بالا هست یا نه. چه برسد به اینکه مثلاً ببینیم ابرهای سفید پنبهای...
محمد محمدی
بعضی روزها مغز آدم رسماً استعفا میدهد، اما بدبختانه زندگی با استعفایش موافقت نمیکند، کارها روی هم تلنبار شدهاند، فکرها ولکن نیستند و آدم فقط دلش میخواهد چند ساعتی از همهچیز فاصله بگیرد. این دلگرفتگی ربطی به دود و دم و غبار مرکز شهر ندارد؛ از جنس خستگیهای شخصی است...
سقف خانه کوتاه شده بود. آنقدر کوتاه که خم شده بودیم. خمخم راه میرفتیم، غذا میخوردیم، روی مبل لش میکردیم، میخوابیدیم. بیدار میشدیم! از آسمان...
بعضی روزها مغز آدم رسماً استعفا میدهد، اما بدبختانه زندگی با استعفایش موافقت نمیکند، کارها روی هم تلنبار شدهاند، فکرها ولکن نیستند و آدم فقط...
هر کسی در سینه داستانی برای روایت دارد