شیوا دارابی
از همان روزی که سروکلهاش در حیاط پیدا شد، از او خوشت نیامد. مدام میگفتی: «این که جاش توی آسایشگاه نیست.» اما او همیشه دنجترین نقطه را انتخاب میکرد؛ جایی که کسی مزاحمش نشود. آرام و بیسروصدا مینشست، دستهایش را تکیهگاه بدنش میکرد و با چشمهای آبیاش رفتوآمدها را زیر...
فاطمه عظیمی
آپارتمان کوچک و آشپزخانهی کوچکتر تحمل سنگینی اینهمه بو را نداشتند. بوی شیرینی قالب بود. گاهی بوی مربای به و هویج میچربید به بوی شیرینپلو و گلاب و خلال پوست پرتقال. بوهای شیرین و گیجکننده از درِ آپارتمان خودشان را بیرون میکشیدند و توی تمام راهپلهها تا طبقهی پنجم پخش...
سوگل بهرام سلطانی
کسی نمیدانست خانوم میم چه روزی به دنیا آمده. آن زمانها که برایش سجل میگرفتند، این جزئیات اهمیتی نداشت. دختر باید بختش بلند میبود. این شد که همان سالهای دور، پیِ بختی کمی بلندتر، به خانهی خانمبزرگ آمد. هر از گاهی پزشکی، جوری که انگار خودش آنجا ننشسته، رو به...
از همان روزی که سروکلهاش در حیاط پیدا شد، از او خوشت نیامد. مدام میگفتی: «این که جاش توی آسایشگاه نیست.» اما او همیشه دنجترین...
آپارتمان کوچک و آشپزخانهی کوچکتر تحمل سنگینی اینهمه بو را نداشتند. بوی شیرینی قالب بود. گاهی بوی مربای به و هویج میچربید به بوی شیرینپلو...
کسی نمیدانست خانوم میم چه روزی به دنیا آمده. آن زمانها که برایش سجل میگرفتند، این جزئیات اهمیتی نداشت. دختر باید بختش بلند میبود. این...
هر کسی در سینه داستانی برای روایت دارد