با دومین گاز از شیرینی دارچینی، دهانم تلخ می شود و حسی از حسرت می افتد به جانم. شیرینی را از یکی از چادرهای جشن روز ملی محله مان «ترانِ بَری» برداشته ام. هر سال در چنین روزی ، میان کارناوال و بازی و موسیقی، خیمه ای برپا می شود...
سرم را بالای قابلمه می گیرم، عطر برنج می خورد توی صورتم، نفس می کشم. دانه های برنج قد کشیده اند. هیچ وقت فکر نمی کردم آشپز خوبی بشوم، ولی حالا فکر می کنم چه خوب از پسش برآمده ام. از دیدن دانه های کشیده و سفید برنج کیف می...
صبح جمعه است. می خواهم زرده ی تخم مرغ هم زده و پنکیک درست کنم. ناگهان هم زن پِت پِت می کند و خاموش می شود. هرچه کلیدش را جابه جا می کنم فایده ندارد. فکر لذتِ مزه ی قدیمی صبحانه ی روزهای تعطیل در دهانم بیات می شود. مادربزرگم...
شمار دفعاتی که در کودکی به این شهر سفر کرده ام را نمی دانم اما دست کم ده سالی می شد که بندرلنگه را ندیده بودم. لنگه ی کودکی من فقط یک گذرگاه بود. برای وقتی بلیت هواپیما از دبی به لار یا شیراز گیر نیامده بود و ما باید...
